Betekenis nieuwe nederzetting

der·zet·ting Verbuigingen: nederzettingen (meerv.) plaats waar mensen zich vestigen in gebied dat eerst onbewoond was Voorbeelden: 'een opgraving van een Romeinse nederzetting bij de Rijn', 'illegale Israëlische nederzettingen in Palestijns gebied' Syn. Een nederzetting is een bewoonde plaats. Nederzettingen kunnen (ruwweg op volgorde van toenemende grootte) worden ingedeeld in: gat; ook: boerengat: verwijst vaak naar een „buurtschap”, „gehucht”, of „vlek” in de nieuwe betekenis; buurschap, buurtschap, een paar huizen, maar kan ook slaan op een bepaald gebied.

Betekenis nieuwe nederzetting In dit artikel zullen we de betekenis en een korte geschiedenis van vestigingskolonies onderzoeken. Wat is een vestigingskolonie? Een vestigingskolonie is een kolonie of nederzetting die wordt opgericht door een moederland in een ander gebied. Het moederland stuurt kolonisten naar de nieuwe nederzetting om het gebied te bevolken en te beheersen.

Kolonisatie betekenis

Kolonisatie verwijst in de geschiedenis en de sociale geografie naar grootschalige volksverhuizingen, waarbij de migranten sterke banden onderhouden met hun land of dat van hun voorouders. Kolonisatie gaat vaak gepaard met kolonisten die eerdere bewoners volledig onteigenen, of juridische en andere structuren instellen die hen systematisch. lo·ni·sa·tie Verbuigingen: kolonisaties (meerv.) het koloniseren, het vestigen van kolonies. 4 definities.

Kolonisatie betekenis Verder kan men ook een onderscheid maken op basis van de wijze waarop kolonialisme verloopt. In de Britse kolonisatie wordt klassiek een onderscheid gemaakt tussen drie verschillende vormen van kolonisatie op basis van de gebruikte methode. Een compagniekolonie is een kolonie die gesticht werd door een private compagnie of een bedrijf. Deze.

Polder betekenis

Het woord 'polder' is afgeleid van het Middelnederlandse woord polre, dat afkomstig is van het Oudnederlandse woord polra. [1] De oorspronkelijke betekenis was "verhoging van aangeslibd land" en is onder andere verwant met de woorden "(uit)puilen" en "poel". De term 'polder' is overgenomen in 36 talen, waaronder ook het Engels. [2]. biedt 25 verschillende definities van het woord polder, afkomstig van diverse bronnen. Een polder is een stuk land tussen dijken dat onder water loopt of drooggelegd is, of een typisch Nederlands systeem van arbeidsvoorwaarden.

Polder betekenis Het woord polder is ontstaan uit de oudere vorm polre (Oudnerderlands); verdere herkomst onzeker, maar waarschijnlijk afgeleid van pol in de betekenis "(hoger gelegen) aangeslibd land", eerder "hoogte; graspol". Een polre was eerst een dijk of dam in de zee of in een rivier, om een hoger gelegen stuk land, een pol, heen.

Nieuwbouw betekenis

Het begrip 'nieuwbouw' wordt niet alleen gebruikt om aan te geven dat een pand nieuw is, maar ook om het te onderscheiden van een verbouwing. Van een fraaie rij godskameren in Gevonden op Een vastomlijnde definitie van nieuwbouw bestaat echter niet. De term is met name ook populair geworden voor snelgebouwde, modern uitziende gebouwen, bedoeld om er zo veel mogelijk mensen in te laten wonen.

Nieuwbouw betekenis nieuwbouw m (uncountable) new development, newly built buildings particularly in reference to housing; the newly built portion(s) of a building or organisation.

Woonwijk betekenis

Een woonwijk is een gebied (wijk) in een gemeente waar voornamelijk woningen staan. Een wijk kan zijn onderverdeeld in buurten. Oude stadswijken zijn soms voormalige zelfstandige gemeenten, die zijn geannexeerd door een grotere buurgemeente. Een woonwijk wordt tegenwoordig meestal integraal ontworpen door een stedenbouwkundige. woonwijk - English translation of woonwijk from Dutch from the dutch-English Dictionary - Cambridge Dictionary.

Woonwijk betekenis wijk Verbuigingen: woonwijken (meerv.) buurt waar vooral woonhuizen staan Antoniemen: kantoorwijk, industrieterrein Synoniemen: buitenwijk buurt centrum handelswijk plein sectie stadsdeel stadskwartier stadswijk wijk 1 definitie.