Gestreste lettergreep betekenis

Een lettergreep is een deel van een geschreven woord dat bestaat uit een klinker (a, e, i, o, u) of klinker­groep (bijv. oe, uit, aai, ieuw) met vaak daaromheen een of meer medeklinkers. Bij lettergrepen gaat het om een verdeling van een woord zoals je het ziet. Een open lettergreep is een lettergreep die eindigt op een lange klinker of een tweeklank (lo-pen). Een gesloten lettergreep is een lettergreep die eindigt op een medeklinker (lo- pen). Hoe vind je lettergrepen?.

Gestreste lettergreep betekenis Een lettergreep of syllabe (spreek uit: silabe, van het Franse woord 'syllabe' [1]) is een klankgroep binnen een woord die minimaal uit een klinker bestaat. Het is een prosodische eenheid, wat inhoudt dat het ritme, de klemtoon en de intonatie bepalend zijn.

Klemtoon

KLEMTOON - English translation of KLEMTOON from Dutch from the Dutch-English Dictionary - Cambridge Dictionary. Een klemtoon is een bijzondere eigenschap van een lettergreep in een woord, die de nadruk aangeeft. Leer over de verschillen tussen hoofd- en bijklemtoon, de klemtoon in het Nederlands en andere talen, en de verschillende systemen om klemtoon te noteren.

Klemtoon This page was last edited on 22 September , at Definitions and other text are available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License; additional terms may apply.

Fonetiek

De fonetiek of fonetica is het onderdeel van de taalkunde dat zich bezighoudt met de bestudering van de fysiologische, natuurkundige en waarneembare aspecten van spraak. Ze is een zusterdiscipline van de fonologie, die zich primair richt op de vorming en functie van spraakklanken in het taalsysteem. John Laver, "Linguistiese fonetiek." The Handbook of Linguistics, ed. deur Mark Aronoff en Janie Rees-Miller. Blackwell, ; Peter Roach, Engelse fonetiek en fonologie: 'n praktiese kursus, 4de uitg. Cambridge University Press, (Peter Roach, Phonetics. Oxford University Press, ) Katrina Hayward, Eksperimentele Fonetiek: 'n Inleiding. Fonetiek fonetiek f (uncountable) (linguistics) the linguistic discipline phonetics, study of speech, sounds and their representation by written symbols (music) the correct use of speech and voice.

Taalkunde

Taalkunde is de wetenschap die de natuurlijke talen beschrijft zoals ze zijn gebruikt door mensen. De taalkunde bestaat uit verschillende deelgebieden, zoals fonetiek, morfologie, syntaxis, semantiek, pragmatiek en taalgeschiedenis. taalkunde Wetenschappelijke bestudering van taal als een systeem; omvat de structuur, geluiden en betekenis, alsook de geschiedenis van de onderlinge relaties tussen talen en de culturele plaats die taal inneemt binnen het gedrag van de mens.

Taalkunde Wy ferwolkomje foarstellen dy’t har rjochtsje op it Frysk fanút alle ferskate hoeken fan de taalkunde. Te tinken falt oan: grammatika, fonetyk/fonology, nammekunde, leksikografy, sosjolinguistyk, psycholinguistyk, histoaryske taalkunde.

Prosodie

In linguistics, prosody (/ ˈ p r ɒ s ə d i, ˈ p r ɒ z-/) [1] [2] is the study of elements of speech, including intonation, stress, rhythm and loudness, that occur simultaneously with individual phonetic segments: vowels and consonants. Prosody, the study of all the elements of language that contribute toward acoustic and rhythmic effects, chiefly in poetry but also in prose. The term derived from an ancient Greek word that originally meant a song accompanied by music or the particular tone or accent given to an individual.

Prosodie D'une manière générale, la prosodie est l'ensemble des traits oraux d'une expression verbale d'un locuteur, traduisant la musicalité de sa voix et de ses énoncés, et qui rend les émotions et les intentions plus intelligibles à ses interlocuteurs.